پوریا پرهیزکار

منو

سیستم انرژی بدن انسان در زمان انجام فعالیت های جسمانی به چه صورت می باشد

سیستم انرژی بدن (Energy Systems of the Human Body)، در زمان اجرای فعالیت های جسمانی و با توجه به فاکتورهای شدت و سرعت در آنها، نیاز انرژی خود را از منابع مختلفی تامین می نماید.

در واقع، آنچه در حین اجرای یک فعالیت جسمانی نقش تایین کننده ی در سیستم انرژی بدن برعهده دارد، مدت زمان اجرای آن است. فعالیت های که نیازمند شدت و سرعت بالایی بوده و در مدت زمان کوتاه بین یک تا چهار ثانیه قابل اجرا می باشند، منبع انرژی توسط مولکول های آدنوزین تری فسفات (Adenosine Triphosphate)، در آنها تامین می شود.

اما اگر، همان فعالیت جسمانی در مدت زمان بیشتر و بین چهار تا ده ثانیه صورت پذیرد، تامین انرژی توسط مولکول های کراتین فسفات (Creatine Phosphate)، انجام می شود، که در حقیقت مقادیر اضافی آدنوزین تری فسفات در عضلات می باشند، که بدین گونه ذخیره شده اند.

چنانچه، فعالیت جسمانی در مدت زمان بیشتری اجرا شود و به مدت ده ثانیه تا دو دقیقه به طول انجامد، در این شرایط سیستم انرژی بدن توسط منابع گلیگوژن (Glycogen) ذخیره شده در عضلات و پس از آن در کبد تامین می گردد و آنها در فرایند تامین انرژی به صورت مولکول های آدنوزین تری فسفات تجزیه می شوند.

اما از آنجاییکه، اینگونه فعالیت های جسمانی با شدت و سرعت زیادی اجرا می شوند، اکسیژن امکان حضور در فرایند تولید انرژی را نداشته، و در کنار تولید مولکول های آدنوزین تری فسفات، مقادیری اسید لاکتیک نیز تولید می گردد، که اگر حجم آن از مقدار مشخصی بیشتر شود، باعث ناتوانی، خستگی زود هنگام و ایجاد حس سوزش در عضلات می گردد.

فعالیت های جسمانی دیگری که به شدت و سرعت کمتری نیاز داشته و در مدت زمان دو تا سی دقیقه اجرا می شوند، مجدد سیستم انرژی بدن در آنها منابع گلیکوژن می باشد، اما با توجه شدت و سرع کم و مدت طولانی، اکسیژن نیز فرصت حضور در فرایند تامین انرژی را بدست آورده و دیگر تبدیل گلیگوژن به آدنوزین تری فسفات همراه با ترشح اسید لاکتیک نمی باشد.

اگر همان فعالیت جسمانی که دارای شدت و سرعت کمی می باشد، در مدت زمان طولانی و بیش از سی دقیقه اجرا گردد، در این شرایط سیستم انرژی بدن از ذخایر چربی (Fat)، استفاده می نماید، که به عنوان فاز چربی سوزی در بدن شناخته می شود. فعالیت های طولانی مدتی مانند کوهپیمایی یا دویدن بهترین نمونه در فاز چربی سوزی بدن می باشند.

چنانچه اجرای همان فعالیت بیش از سه ساعت به طول انجامد، در این حالت سیستم انرژی بدن نیاز خود را از پروتین (Protein) موجود در عضلات تامین می نماید، که نتیجه آن از بین رفتن بافت عضلانی خواهد شد.

نقش سیستم انرژی بدن در تمرینات غیر هوازی و هوازی

اساس تقسیم بندی تمرینات به دو دسته هوازی و غیرهوازی با توجه به مدت زمان اجرا و تعداد ضربان قلب می باشد. در تمرینات غیر هوازی، مدت زمان اجرا کمتر از دو دقیقه و تعداد ضربان قلب بیش از ۷۰٪ حداکثر ضربان قلب می باشد. در این نوع تمرینات، خستگی حاصل شده به واسطه افزایش میزان اسید لاکتیک، تعداد ضربان قلب و تنفس می باشد.

در تمرینات هوازی مدت زمان اجرای فعالیت بیش از دو دقیقه بوده و مقدار ضربان قلب در هنگام فعالیت جسمانی کمتر از ۷۰% حداکثر ضربان قلب می باشد. خستگی حاصل از تمرینات هوازی به واسطه کاهش میزان قند خون، آب بدن و املاح معدنی می باشد. این تمرینات خود به دو دسته قابل تقسیم بندی می باشند.

  • تمرینات هوازی تداومی که در آن فرد بدون استراحت به تمرین می پردازد. به عنوان مثال به مدت ۳۰ دقیقه بدون استراحت پیوسته شروع به دویدن می نماید.
  • تمرینات هوازی تناوبی که در آن فرد مابین تمرین خود، زمانی را برای استراحت نیز در نظر می گیرد. به عنوان مثال فرد به مدت ۱۰ دقیقه شروع به دویدن نموده و پس از آن به مدت ۱۰ دقیقه استراحت می کند و مجدد همین روال را ادامه می دهد.
برای محاسبه حداکثر ضربان قلب، هر فرد می بایست سن خود را از عدد ۲۲۰ کسر نماید. عدد بدست آمده برابر با حداکثر ضربان قلب وی می باشد.

به عنوان مثال یک فرد ۴۰ ساله، دارای حداکثر ضربان قلب ۱۸۰ در دقیقه می باشد، که ۷۰٪ آن برابر با مقدار ۱۲۶ ضربه در دقیقه می شود.

۱۲۶=۷۰٪*۱۸۰۱۸۰=۲۲۰-۴۰

دسته :  مهارت های جسمانی

دیدگاه ها