پوریا پرهیزکار

منو

 

کوهنوردی و کوه پیمایی چه تاثیرات مثبتی بر روی ذهن و روان برجای می گذارد

کوهنوردی (Mountaineering)، را می توان از جمله مفرح ترین ورزش های دانست، که علاوه بر تاثیرات جسمانی، بر روی ذهن و روان افراد نیز تاثیر مثبتی بر جای می گذارد.

به عنوان مثال، حضور در فضای ساکت و دلنشین کوهستان باعث می گردد که، افراد به آرامش ذهنی دست یابند، که از میزان استرس و اضطراب آنها کاسته، و بر میزان صبر و اعتماد به نفس آنها می افزاید.

همچنین، تحقیقات صورت گرفته در خصوص فعالیت های جسمانی آرام و طولانی مدت مانند کوه پیمایی یا پیاده روی، نشان دهنده تاثیر مثبت آنها در پیشگیری و کاهش افسردگی در افراد می باشد.

نکته حائز اهمیت دیگر آنکه، در زمان انجام فعالیت های طولانی مدت مانند دویدن، کوهنوردی و پیاده روی سیستم انرژی بدن در مرحله چربی سوزی قرار می گیرد که، باعث کاهش وزن و رسیدن به تناسب اندام می گردد.

با این حال، جدا از انگیزه های تامین سلامت و شادابی، کوهنوردی و کوه پیمایی را می توان سبکی از زندگی دانست، که در آن لذت کشف، ماجراجویی و ارتباط با طبیعت نهفته است. چنانچه ادموند هیلاری (Edmund Hillary)، نخستین فاتح قله اورست در سال ۱۹۵۳، کوهنوردی را چنین توصیف می نماید:

کوهنوردی یک روش زندگی است. روشی که در آن یک سیب بین همه اعضاء گروه تقسیم می شود. روشی که در آن قوی ترین عضو گروه به پای ضعیف ترین راه می‌رود. راهی که رقابت ندارد که به رهروانش حقوق نمی‌دهند و ایشان را نیازی به سوت و کف مشوقان درقله نیست.

آنها ناجی بی‌منت یکدیگرند. مزدشان معراج روح است و تشویقشان نوازش باد. قانونشان عشق است و قانون گذارشان معشوق. عشق به طبیعت، عشق به زندگی است و زندگی تجلی عشق است و مرگ آنجاست که عشق نیست.

کوهنوردی عشق به طبیعت است و عشق به طبیعت، ورزش ما نیست، باور ماست، زندگی ماست. به راستی که کوهنوردی فقط ورزش نیست، کوهنوردی یک روش زندگی است.

تجهیزات مورد نیاز در کوهنوردی

در درجه نخست، آنچه از بالاترین اهمیت در کوهنوردی برخوردار است، توانایی مسیریابی و نقشه خوانی می باشد، که به عنوان مهارتی پایه تمامی کوهنوردان باید نحوه استفاده از قطب نما یا جی پی اس را به درستی بدانند.

چرا که در شرایطی مانند، تاریکی هوا، طوفان یا وجود مه، مسیر حرکت به شدت نامشخص می گردد و امکان گم شدن در کوهستان افزایش می یابد.

نکته دیگر که باید مدنظر واقع شود، حمل کیف بقا توسط هر کوهنورد می باشد، تا در شرایط اضطرار و بروز خطر بتواند از تجهیزات آن استفاده نماید.

آنچه باید در داخل کیف بقا، جمع آوری شود عبارت است از، قطب نما، پتوی نجات، چاقو، شمع، کبریت، مداد، کاغذ، کیسه پلاستیکی، قرص های الکل جامد، سوزن و نخ و وسایل کمک های اولیه.

توجه به نوع پوشاک در شرایط کوهستان نیز از اهمیت بالای برخوردار می باشد، به طوریکه پوشاک مناسب کوهستان باید شامل سه لایه جدا از یکدیگر بدین شرح باشد.

  • لایه زیرین یا ابتدایی، باید توانایی حفظ گرمای بدن را داشته، و همچنین دیر خیس شود و سریع خشک گردد.
  • لایه میانی، باید سبک و راحت بوده و به نوعی مانند بادگیر و ضدباد عمل نماید.
  • لایه بیرونی یا انتهایی، باید دارای کلاه متصل، با قابلیت تنفس و ضد آب باشد.

توصیه می شود، لایه بیرونی از رنگ های قرمز، فسفری، نارنجی یا زرد تشکیل شده باشد، تا در محیط کوهستان به خوبی نمایان شود.

از جمله موارد لازم دیگر برای کوهنوردی می توان به، کوله مناسب با امکان حمل وسایل مورد نیاز، چراغ پیشانی به همراه باطری اضافی و باتوم برای کاهش فشار بر زانوها و حفظ تعادل اشاره نمود.

و در نهایت، آنچه باید بدان بسیار توجه نمود، کفش مناسب برای کوهنوردی و کوه پیمایی می باشد. کفشی دارای ساق، سبک، راحت و ساخته شده از چرم مرغوب، که امکان گرم نگه داشتن پا و ضدآب بودن، را نیز داشته باشد.

مسیر های کوهنوردی در شمال شهر تهران

کوهستان شمال تهران، جنوبی ترین رشته کوه در البرز مرکزی است، که با طولی برابر ۶۰ کیلومتر در حد فاصل دو رودخانه بزرگ، یکی از شرق به نام جاجرود و دیگری در غرب به نام کرج واقع شده است.

بلندترین نقطه این رشته کوه، قله توچال با ارتفاع ۳۹۶۱ متر است. این کوهستان، یکی از مسیرهای پر رفت و آمد کوهپیمایی در جهان محسوب می شود، که می تواند انتخاب خوبی برای فعالیت کوهنوردی باشد.

از جمله مسیرهای کوهنوردی در این کوهستان شمال شهر تهران، می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

  • مسیر دارآباد: ابتدای این مسیر از محله دارآباد آغاز می شود.
  • مسیر کلکچال: این مسیر از پارک جمشیدیه شروع می شود.
  • مسیر شیرپلا: شروع این مسیر از میدان سربند است.
  • مسیر توچال: مبدا این مسیر از ولنجک است
  • مسیر امام زاده داود: این مسیر از بالای محله فرحزاد آغاز می گردد.
  • مسیر قله بند عیش: شروع این مسیر از محله حصارک می باشد.
  • مسیر پلنگ چال: این مسیر از محله درکه آغاز می شود.

تمامی مسیر های مذکور، قابلیت پیمایش برای کوهنوردان مبتدی را دارا می باشند، اما ایمن ترین آنها عبارتند از: مسیر دارآباد، مسیر کلکچال، مسیر شیرپلا،  مسیر توچال و مسیر پلنگ چال، که یکی از زیباترین آنها می باشد.

مسیر کوهستانی پلنگ چال در کنار رودخانه ای زیبا قرار گرفته، که به رشته کوه های توچال منتهی می گردد، و در میانه راه مسیری برای ورود به جنگلی کوچک و زیبا به نام کارا قرار دارد، که در دل کوهستان واقع شده است.

در طول مسیر تعدادی استراحتگاه وجود دارد، که یکی از قدیمی ترین آنها به نام استراحتگاه اذغال چال، دارای قدمتی از سال ۱۳۵۴ می باشد. این استراحتگاه دارای بالکنی زیبا رو به دره درکه است، و منظره ای از مسیر تردد می باشد.

در انتهای مسیر دره درکه، پناهگاه پلنگ چال قرار گرفته است. این پناهگاه در ارتفاع ۲۵۵۰ متری از سطح دریا واقع شده و دارای خوابگاهی به ظرفیت ۷۰ نفر می باشد.

علت نامگذاری این مکان به نام پلنگ چال، وجود چاله ای در میان کوه ها می باشد، که در گذشته دور، محلی برای زندگی حیوان پلنگ بوده است.

فاصله میان میدان درکه تا پناهگاه پلنگ چال در حدود ۶ کیلومتر می باشد، و  از پناهگاه پلنگ چال علاوه بر قله توچال، مسیرهایی به امامزاده داوود، قله شاه نشین و ایستگاه پنجم تله کابین توچال نیز وجود دارند.

دسته :  مهارت های جسمانی

دیدگاه ها